1- اخلاص در دعا 

2- اینکه دعا را با حمد و ثنای خدا سپس..... صلوات بر پیامبر صلی الله علیه و سلم

شروع کندو با همان، دعا را ختم نماید.

3- دو دله نبودن در دعا (مثل: خدایا اگر خواستی مرا بیامرز)

و همچنین مطمئن بودن در قبول دعا.

4- التماس کردن هنگام دعا و عدم شتاب

(یعنی اینکه بگوید دعا کردم و استجاب نشد) در آن

 5- حضور دل در وقت دعا. 
6- دعا کردن در سختی و آسانی. 
7- تنها خدا را بخواند. 
8- نسبت به خود، خانواده، دارایی و فرزند خویش را دعای بد نکند. 
9- با صدای آرام، بین بلند و آهسته دعا کردن. 
10- اعتراف به گناه خود، و نسبت به آن طلب آمرزش کردن، و نیز اعتراف به نعمت خدا و شکر آنر را بجای آوردن. 
11- جهت انشای دعای قافیه دار و هماهنگ، خود را به زحمت نیندازد. 
12- در حال فروتنی و بیمناکی و امید و ترس دعا کردن. 
13- باز پس دادن آنچه با ظلم و ستم بدست آورده است، همراه با توبه. 
14- سه بار دعا را تکرار کردن. 
15- رو به قبله دعا کردن. 
16- بلند کردن دستها هنگام دعا. 
17- وضو ساختن قبل از دعا اگر میسر باشد. 
18- هنکام دعا، با بلند گرداندن صدا و یا خواست چیز های ناروا و غیر ممکن از حد اعتدال تجاوز نکند. 
19- قبل از دعا برای دیگری، اول برای خود دعا کند. 
( به ثبوت رسیده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم برای خود شروع به دعا کرده اند و همچنین ثابت است که شروع دعایش برای خود نبوده است مثل دعای آنحضرت برای انس، و ابن عباس و ام اسماعیل و دیگران جهت اطلاع از شرح و بسط در این موضوع به شرح صحیح مسلم از امام نووی ۱۵ ۱۴۴ ) 
20- اینکه با نامهای نیک خدواند و صفات بلند مرتبه اش و یا به اعمال صالحی که خود دعا کننده آن را انجام داده است، ویا به دعای شخصی صالح، زنده و حاضر متوسل شود. 
21- اینکه خوراک و لباس دعا کننده حالا باشد. 
22- دعا به گناه، و گسستن پیوند خویشاوندی نکند. 
23- امر به معروف و نهی از منکر کردن. 
2۴- دوری کردن از همه گناهان.